Σελίδες σε μια πτήση

tumblr_of409fLUMx1uu5l5yo1_1280.jpg“Τις μέρες που δεν είμαι ερωτευμένη με κάποιον, είμαι ερωτευμένη με τον ήλιο που τρυπώνει από τις χαραμάδες ή με τη μυρωδιά του βασιλικού και του ελληνικού, παραδοσιακού καφέ. Είναι αλήθεια εξίσου φωτεινές κι αυτές οι μέρες που βρίσκεις την ομορφιά στην απλότητα και γοητεύεσαι από την καθημερινότητα. Γνωρίζω πως δεν το βλέπουν έτσι όλοι. Τελευταία βέβαια έχω κι ένα Άλφα που με γοητεύει, που με κάνει να αισθάνομαι θελκτική και όμορφη, χωρίς πολλά φρου-φρου κι αρώματα, χωρίς αυτό να κραυγάζει. Έχω όμως κι ένα άλλο Άλφα που το ονόμασα αχάριστο και εγωιστή”.

Αυτές τις αντιφατικές σκέψεις κάνω ανάμεσα στα σύννεφα σε μία πτήση Αθήνας-Θεσσαλονίκης. Όταν η διπλανή, λίγο ξινή κυρία προσπαθεί να μου αποσπάσει κουβέντα και ο κύριος από πίσω, σπρώχνει με μανία την καρέκλα μου. Και κάνοντας υπομονή, έχω φτάσει στην σελίδα 187 του βιβλίου μου -χωρίς να το καταλάβω- και αναρωτιέμαι για τις ερωτήσεις που τόσα χρόνια έχω θέσει στον εαυτό μου και στους άλλους μόνο και μόνο για επιβεβαίωση. Σκέφτομαι και τις άλλες ώρες που δαπάνησα τον εαυτό μου ολόκληρο με Άλφα και Βήτα που ήταν τελικά μόνο ξόδεμα χρόνου. Πέρασαν ώρες ηδονής και ανεξάντλητης ευχαρίστησης και ώρες που ο χρόνος δεν ήταν με το μέρος μου κι εγώ πάλευα με όποιο μέσο είχα να αντιμετωπίσω ένα Άλφα αχάριστο. “Ξέρεις πόσες φορές ακόμα θα νιώσεις μαλάκας σ’ αυτή τη ζωή; γράφει στη σελίδα 201 του βιβλίου μου. Γελάω στα κρυφά και το μοιράζομαι με τη διπλανή κυρία. Κάπου εκεί την ρωτάω και τι άρωμα φοράει. Ύστερα προσηλώνομαι ξανά στο βιβλίο μου και μόλις στη σελίδα 203 γράφει: “Είναι ένδειξη σοφίας να αποδεχτείς το γεγονός ότι δεν μπορείς να τα γνωρίζεις όλα”. Bingo! λέω από μέσα μου. Well, κλείνω το βιβλίο. Στα άγουρα 22 μου δεν ξέρω αν θέλω να έχω άλλα μαθήματα ζωής. Σα να μάζεψα πολλά και σα να μη θέλω πια να είμαι σοφότερη από τους άλλους. Βαρέθηκα να εστερνίζονται τις απόλυτα σωστές απόψεις μου και τις εξαιρετικές ή ολότελα τρελές ιδέες μου. Θέλω να ξεχάσω τα μαθήματα ζωής που πήρα. Να πάψω να έχω άμυνες για το Άλφα. Θέλω λίγο να βουτήξω στη θάλασσα χωρίς σουτιέν και να ξεχάσω πως στους μεγαλύτερους πρέπει να μιλάμε με ευγένεια και σεβασμό. Ναι, αυτά θα κάνουν τις μέρες μου λίγο πιο φωτεινές απ’ όσο είναι.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s